جلوگیری از تبدیل گرمکنهای مادونقرمز در حمام به منبع خطر
قرار دادن لامپهای گرمایشی مادونقرمز در حمام، کاری پرخطر است؛ مگر اینکه به درستی انجام شود. در حمام، بخار زیادی وجود دارد و آب نیز به همه جا پاشیده میشود. برای رسیدن به رتبه IP65 – که در واقع به معنای «مقاومت کافی در برابر آب برای استفاده در حمام» است – نمیتوان فقط یک لایه پلاستیکی روی لامپ قرار داد و فراموش کرد.
برای جلوگیری از نفوذ رطوبت به سیمهای الکتریکی، باید از فنرهای سیلیکونی با دمای بالا استفاده کرد تا این نقاط را کاملاً بسته نگه داریم.
مشکل اصلی اینجاست که اگر بخار وارد این نقاط شود، مسیری برای عبور الکتریسیته ایجاد میشود که نباید وجود داشته باشد؛ این امر منجر به ایجاد مدار کوتاه یا خطاهای الکتریکی میشود. این روش خوبی برای شروع صبح نیست!
مواد مناسب برای این کار
اکثر این لامپها از لولههای کوارتزی استفاده میکنند. برای جلوگیری از عبور الکتریسیته به جاهای نامناسب، از عایقهای سرامیکی در انتهای لولهها استفاده میشود. سرامیکها عالی هستند؛ زیرا میتوانند گرما را تحمل کنند بدون اینکه خراب شوند؛ بنابراین جریان الکتریکی در درون لوله باقی میماند و وارد قسمتهای دیگر لامپ نمیشود.
بسته به توان لامپ، از اتصالات R7s یا Sk15 استفاده میشود. اما از آنجایی که این اتصالات در محیطهای پررطوبت قرار میگیرند، باید آنها را در یک محفظه بسته قرار داد. از نوارهای پلاستیکی یا روشهای ساده دیگر برای بستن این اتصالات استفاده نمیشود؛ بلکه از مواد صنعتی برای بستن کامل این اتصالات استفاده میشود. این روش، راهکاری پایدار و مطمئن برای جلوگیری از نفوذ رطوبت است.
مشکل تجمع گرما
اما مشکل دیگری نیز وجود دارد؛ وقتی که لامپ را به خوبی بسته میکنیم تا آب وارد آن نشود، در واقع یک محیط برای تجمع گرما ایجاد میشود. از آنجایی که هوا نمیتواند حرکت کند، گرما در اطراف سیمها تجمع میکند.
اگر از سیمهای PVC استاندارد استفاده کنیم، عایق آنها در عرض چند هفته ذوب شده و خراب میشود.
بنابراین باید از سیمهای PTFE یا سیمهای پوشیده شده با سیلیکون استفاده کرد؛ زیرا این سیمها میتوانند دمای حداقل ۲۰۰ درجه سانتیگراد را تحمل کنند. این تنها راه برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد لامپ و خاموش شدن آن است.